Tomasz Sukiennik

MIR - krótki opis "co do czego":

19 maja 1986 r. została wyniesiona na orbitę okołoziemską pierwsza załogowa stacja kosmiczna - Mir. Jej zadaniem było umożliwienie długich - ponadrocznych - pobytów ludzi w kosmosie.
Stacja miała pracować 5 lat, wytrzymała 13 lat zanim zdecydowano o zakończeniu eksploatacji.

GRÓDŹ RUFOWA

W grodzi rufowej umieszczono część mieszkalną, która składa się z kuchni, wyposażonej w stół, miejsce do gotowania i - oczywiście - śmietnik. Poza kuchnią w module tym znajdują się również indywidualne kabiny mieszkalne z iluminatorami, krzesłami i łóżkiem. Obok przewidziano miejsce na toaletę z WC, prysznicem i wanną. Powyżej zlokalizowano moduł próżniowy w kształcie pierścienia, zawierający główny napęd i zbiorniki z paliwem. Na zewnątrz jest również antena komunikacyjna, radary pomocne przy dokowaniu oraz sensory optyczne. W środku umieszczono tunel łączący część roboczą stacji z dokami. Ponadto Mir posiada również rdzeń produkujący energię elektryczną oraz systemy: kontroli temperatury, podtrzymania życia na stacji, komunikacyjne i napędowy, a także komputer pokładowy.

MODUŁ MIR

Mir jest środkową częścią stacji i stanowi jej rdzeń. Wystrzelono go bez załogi w lutym 1986 r. Składa się z 4 części - do pracy, ćwiczeń, przeładunku i pokoju zebrań. Część przeładunkową dodano, aby zabezpieczyć odpowiednią liczbę portów do dokowania kolejnych modułów. Zbudowano ją z 4 koncentrycznie rozmieszczonych doków, umieszczonych na kuli. Część przeznaczona do pracy zawiera dwa koncentrycznie umieszczone cylindry oraz 3 baterie słoneczne. Znajdują się w niej moduły mieszkalne oraz część operacyjna. W modułach mieszkalnych zadbano o stworzenie domowej atmosfery, używając pastelowych barw i stosując mikrograwitację. Podłogę przykryto zielonym dywanem. Część operacyjna natomiast zawiera systemy monitoringu i dowodzenia rdzeniem. Pozwala ona zarządzać całością kompleksu, jakim jest Mir. Moduł ten wyposażony jest również w stację pilotażu i część medyczną.

MODUŁ ASTROFIZYCZNY KVANT-1

Został on umieszczony przy dokach. Służy do obserwacji aktywnych galaktyk, pulsarów i gwiazd neutronowych. Dane zbierane są w formie widm elektromagnetycznych oraz promieniowania X. Kvant-1 został uzupełniony również o zestaw, pozwalający na prowadzenie badań biotechnologicznych.

MODUŁ KVANT-2

Jest on przeznaczony do prowadzenia eksperymentów biologicznych i obserwacji Ziemi. Ponadto zawiera 2 baterie słoneczne, zapasy wody, tlenu narzędzia i elektronikę.

MODUŁ TECHOLOGII KRYSTALICZNEJ

Przystosowano go do prac badawczych nad nowymi technologiami produkcji materiałów oraz materiałami "kosmicznymi". Zawiera również 2 baterie słoneczne i własny moduł dokujący, przeznaczony dla stacji orbitalnej.

MODUŁ PRIRODA

Moduł zbudowany do badań zawartości ozonu w atmosferze ziemskiej i koncentracji innych jej składników. Jest wyposażony w różnego typu spektometry, aktywne i pasywne mierniki promieniowania, mierniki podczerwieni i specjalny radar "siatkowy".

Sprzęt i zapasy dostarczane są na Mira za pomocą promów Sojuz oraz Progress, które przywożą również nową załogę. Na stacji Mir dokują również promy kosmiczne Atlantis.

Niektóre fragmenty tekstu pochodzą z: www.cyber.com